Lokalizacja: Strona główna >> Historia Radia >> Seryjna produkcja lamp radiowych

Seryjna produkcja lamp radiowych

W 1880 r. Thomas Alva Edison zaobserwował iż szkło żarówki z włókna węglowego zaczerniło się. Wynalazca ten zorientował się iż próżnej bańce szklanej z dwiema elektrodami płynie prąd od rozżarzonej katody do anody . w 1897 r. brytyjski fizyk sir Joseph John Thomson odkrył elektrony jako naładowane ujemnie cząstki elementarne w 1883 i wykazał że w wysokich temperaturach są one emitowane z naładowanej ujemnie katody i wędrują do anody. W 1904 r. Brytyjczyk John ambrowe Feming opatentował tego rodzaju diodę jako elektryczny prostownik. W 1906 r. Lee De forest i Austriak Robert von lieben umieścili trzecią elektrodę jako siatkę miedzy katoda a anodą. W ten sposób powstała trioda.
W 1918 r. we Francji istniała nuż nowa gałąź przemysłu. Jedynie w 1918 r. przemysł wytorzył dla „Thelegraphe Militarne” przeszło 300.000 lamp elektronowych. Pewien francuski żołnierz który zdezerterował podczas wojny prusko-francuskiej 1870/71 . zatrudnił się w Niemczech u szefa spraw patentowych towarzystwa Telefunken, pioniera radia G von Arco. Po wybuchu wojny w 1914 r. wrócił on z powrotem do Francji i zażądał rozmowy z szefem wojskowej służby radiowej - Ferri Pokazał mu przyniesioną z Niemiec triodę. Ferri owa ważną i istotną dla radia lampę przekazał do przebadania w laboratorium radiowym w Lyonie i udoskonalił ją we współpracy z zakładami Grammont. Biguet, szef produkcji lyońskiej firmy Bocie, zorganizował już w 1915 r. – seryjną przemysłowa produkcję lamp.
Już w 1916 r. firma wyprodukowała ponad 100.000 lamp. W technice radiowej szczególne znaczenie miała skonstruowana w 1912 r. przez Amerykanina Irwinga Langmuia wysokopróżniowa trioda „Pilotron”. „Pilotron” wykazywał zdecydowaną przewagę wobec dotychczas stosowanych lamp katodowych. Kiedy do anody było przyłożone napięcie 250 V, wówczas otrzymywaliśmy o wiele wyższe wzmocnienie niż kiedykolwiek osiągnął je Lee de Forest w 1906 i do tego jeszcze pracowaliśmy ze znacznie większą mocą.
W przyszłości odkryliśmy jeszcze jedną dodatkową właściwość „Pilotronu” jego nadzwyczajną stabilność.

Pierwsza wzmacniająca lampa elektronowa została zbudowana 1 III 1912 r. przez Roberta von Liebena. Lampa ta była jedną z radiowych lamp które udało się w XX wieku skonstruować i które zrewolucjonizowały technikę radiową. Lampy te umożliwiły sprawne działanie odbiorników radiowych, były one czymś rewelacyjnym i nowoczesnym.